معلم ، شاعر ، نویسنده و واقف طارمی

وی در اوان کودکی از نعمت پدر محروم شد اما لطف و حضانت مادر، این خلا را جبران نمود و او در سایه مهر مادر، بالید و بزرگ شد. محمدرضا در سال 1320. ش به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و کار خود را با آموزگاری در دبستان توفیق آغاز کرد. وی آبان سال بعد به دفتر آموزش‌و‌پرورش انتقال یافت و سپس به‌ترتیب مشاغل زیر را عهده‌دار شد: تدریس در دبستان فردوسی، سرپرستی دبستانهای ملی سعادت و علمیه، تدریس در دبیرستان پهلوی، بازرس اداری دوایر تعلیمات متوسطه امتحانات، آمار و مشمولین، تعلیمات ابتدایی، سرپرستی امور تربیتی، رهبری سازمان جوانان، سرپرستی امور آموزشی شهرستان، کفالت اداره آموزش و پرورش، دادستان اداری و سرانجام اداره دایره بازرسی و امور محرمانه آموزش‌وپرورش. روحانی، در صحبت و معاشرت، خون‌گرم و فروتن، در دوستی ثابت‌قدم و در خدمت به خلق به‌ویژه درماندگان بسیار کوشا بود وی پس از37 سال خدمت درسال 1357 بازنشسته شد و به جمع آوری اشعار و آثار تحقیقی خود مشغول بود که در بیست و هشتم تیرماه 1368 چشم از دنیا فرو بست